Wespazjan Kochowski - Nagrobek Koniowi

Salvete omne,
[in Polish]
Wespazjan Kochowski herbu Nieczuja gościł już na moim blogu -

a dzisiaj krótki wiersz mistrza barokowego pióra, który przecież był walecznym rycerzem sarmackim i obrońcą Ojczyzny epoki rebelii Chmielnickiego i Potopu a także stronnikiem marszałka Lubomirskiego stając min w bitwie pod Mątwami, który w tym wierszu nieco naśladuje mistrza Jana Kochanowskiego.


Nagrobek koniowi
J.m. panu Mikołaja Raszkowskiego*

Tu pod tym słupem leży koń  łysocisawy
Jeżeli który zgodny do Marsowej sprawy.
Za fraszkę Bellerofont i Pegazus lotny,
Przeszedł  ich dzielny rumak, rączy i obrotny.
Namniej mu bieg, i praca, trudy nie szkodziły,
W potrzebach szczęścia pełen, na podjazdach siły.
Nakoniec tu dla pana swej miłości
Ochwatem zamorzony, martwe złożył kości.

Nota bene 'łysina' to albo łysina podługowata (ang. Blaze) - odmiana na głowie końskiej, która jest podłużną białą plamą idącą od czoła aż pomiędzy nozdrza, albo idąc definicją Wincentego Pola  zwana łysina szeroką(ang. Bald face)- plama mogła sięgać i przechodzić za oczy czy brwi etc (  ta ostatnia nie była pochwalana przez autora Hippiki Dorohostajskiego ani przez piszącego ponad dwa wieki później Pola).

ze zbioru - Epigramata Polskie, czyli po naszemu fraszki.
przy okazji piękna ilustracja do wydania poezji mości Wespazjana (z FBC Polona) u stop poety grającego na lutni kirys i kopia husarska z proporcem, koncerz, sajdak i łubie oraz tarcza.


 *zdaje sie, ze herbu Sas

Valete
ps
zdrowia życzę wszystkim podróżnikom netowym i czytelnikom mojego bloga

Usarz in training ...

     Hussaria or our winged hussar  ( польский гусар)  had to train their horses a lot, until their horses were so well trained and  fiery that,  as one of our  Polish poets from the 17th (XVII) century Waclaw Potocki wrote in one of  his poems,   when trumpets called hussars to battle such  horse  would beat the ground with his hooves, would raise his head high and neighing announced his readiness to serve his rider.  I use masculine  gender when talking about their horses for according to the sources usually stallions  ('drygant'/'ogier') or   geldings ('walach') were used exclusively as war horses.  Mares were used for breeding and non-military transportation.
      After all, according to another Polish poet of the mid-17th century Wespazyan Kochowski  http://en.wikipedia.org/wiki/Wespazjan_Kochowski , a winged hussar was a giant of martial prowess when had a brave horse, strong breastplate,  saddle (presumably hussar saddle or 'husarskie siodlo')  with a 'koncerz' (tuck, estock).

In my sketch our noble towarzysz (companion), mid 1640s, is dressed in his undershirt, loose pants of steppe Turkish-Tatar style, yellow leather boots with hussar spurs and Hungarian-style magierka (hat).  Let's say he is in his  'majdan' (another Persian via Turco-Tatar word in our language) paddock gentling his future warhorse.
     His saddle is of that already mentioned  hussar type, as exemplified by surviving  winged hussar saddles in Moscow and Stockholm, with Polish-Tatar iron stirrups, and with a simple 'potnik'(sweat pad) or 'mituk' (blanket) under the saddle. He has his 'kopia' (lance) in the 'tok' (leather container) hung from the saddle's 'kula' (horn) - nota bene  similar to the Mexican and Western saddles' horn.  And he is training his young horse ('munsztuk' or curb bit in his mouth) to turn while distracted by the presence of his kopia. Most likely he has his 'szabla' (saber) on his left side and a 'koncerz' under his left thigh.

Imci Wespazjan Kochowski poems can be read via google books: http://books.google.com/books?id=-mhbAAAAQAAJ&pg=PP6&dq=Wespazyan+Kochowski&as_brr=1&ei=NItgS7X9FY-0NOXwzO8E&client=firefox-a&cd=2#v=onepage&q=&f=false