Salvete Omnes,
happy to announce that the Polish publisher Infort Edition has published the new volume of their De Re Militari magazine - 172 page of military history.
It can be had from their Wanax store page.
And on the front cover my winged hussar companion with of the Cecora-Chocim 1620-21 A.D. period.
The back cover has the winged hussar retinue with camp servants, horses, wagons , and oxen.
Nowy numer De Re Miltiari - nr 6 (2022-1)
Valete
Salvete Omnes,
[in Polish]
właśnie otrzymałem najnowszą książkę Radosława Sikory - Niezwykłe Bitwy i Szarże Husarii - Wydawnictwo Znak.
Zapewne przez następne dni będę studiował tę nową starą pracę, której obecne 3-cie wydanie jest niemalże 2-krotnie większe od 2ego wydania, tamto sprzed 5 lat nieledwie, a które nota bene wydało Wydawnictwo Erica, które niestety upadło w wyniku upadku sieci księgarń i etc..
Pewnie podzielę się uwagami co do tego volumenu, bo jest tak bogato ilustrowany, ze aż kapie jak rząd koński rumaka towarzysza husarskiego - wiadomo, tradycji musi się stać zadość.
Ergo, okładka , tylec - :) i spis treści, dość imponujący co by nie rzec - można tez mieć podgląd na stronie wydawnictwa, min. na pierwszą bitwę, tj Lubieszów 1577.
Valete
Salvete Omnes,
[in Polish]
wokół Chocimia i wielkiej wojny 1621AD -
jednym z bohaterów i zarazem kronikarzy wojny z Osmanem II był rotmistrz Jan Rudomina Dusiacki i jego chorągiew, w której wśród towarzystwa służył jego brat Jerzy i inni obywatele a posesjonaci z Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Chorągiew ta brała udział w słynnym natarciu kawleryjskim, tj walkach 'pułku' husarskiego wprędce stworzonego pod wodzą samego hetmana wielkiego litewskiego Jana Karola Chodkiewicza na wojska osmańskie wieczorem 7 września, 1621AD.
W toku walk chorągiew Rudominy poniosła znaczne straty (opisane w poezji z epoki, w diariuszach, i w opracowaniach np Radosława Sikory), min. poległ brat rotmistrza Jerzy. Sam pan Jan napisał diariusz ekspedycji chocimskiej - wydany drukiem w 1640 roku i dostępny na stronie Jagiellońskiej Biblioteki Cyfrowej
W 1643 rotmistrz Jan ufundował bratu swemu i jego 8 towarzyszom poległym pod Chocimiem cenotaf w kościele w Nowogródku(mieście starożytnym Białorusi i WKL), który to pomnik przetrwał burze dziejowe (hordy sowieckie1919-20, panowanie jedynego sprawiedliwego ustroju(1944-90) i najazd germańskiej dziczy hitlerowskiej 1941-44), i choć uszkodzony może być podziwianym w farze Przemieniania Pańskiego w wielkoksiążęcym mieście.
 |
| fragment z Polona |
Szczęśliwie XIX wieku nieznany artysta narysował cenotaf i następnie rysunek został skopiowany w formie litografii wydrukowanej przez firmę Lemercier w Paryżu, Francja, jako część tzw Album Wileńskie, pod redakcja(?) J.K. Wilczyńskiego, ser. 2, Paryż 1845-1856, poszyt 2, a sama publikacja sfinansowana przez potomka rodu Rudominów.
A na stronie mości pani Katarzyny Kolendo-Korczak można przeczytać artykuł o cenotafie, który wystawił swojemu poległemu bratu Jan Rudomina w farze w Nowogródku.
[in English]
soon to follow
Salvete Omnes,
I have just started watching this SandRhoman History video production - don't know if it is any good - here the link to this YouTube presentation.
screenshot with my 14 figures
Perhaps it will be all right...so enjoy this production of the Battle of Khotyn Project ..
Valete
Salvete Omnes,
I had been involved in this project - Battle of Khotyn 1621 Project - and painted a number of soldiers for it - it was fun albeit kind of late effort - I hope they will work .
this project is a collaboration between our Polish 'afficionados' and SandRhoman History YT channel -
So, I just have got this notice that there is a trailer and that a full video will follow on October 3, 2021 -
Cheers.. -:)
Valete
Salvete Omens,
back to Chocim campaign -
… young sultan Osman II declared war on Polish-Lithuanian Commonwealth and war preparations entered new phase in the early 1621. But as noted by some chroniclers the Turkish capital elites were much against going to war with Polish realm. Even more than reluctant, they wanted to pay for the already extended costs and expenses towards the 1621 campaign-in-organisation.
Perhaps the Ottoman Turkish elites and even the imperial merchant class were tired of the constant state of warfare the empire had been in since the late XVI century. Polish observers also noted that lackluster will for war against Polish king and his subjects. But it was the sultan who made his will realized, i.e., by undertaking this 'easy war' against the Polish infidels and their Cossack proxies.
Then
they marched along the river in Dobrudja Tatar country, very rough and unhealthy season to be in that swampy province, to the river
port town of Galati, in order to cross the Danube in its vicinity.
Artillery was brought there via the Black Sea shipping and landed on
the left bank of the great river. They all came there in July, and
starting July 11 the crossing of the great river begun. The bridge
built in order to have the army cross was under the strain from the
swift currents of the river(about 700 meters wide there), and the
Ottoman navy under Kapudan-Pasha had to fight off the Cossack
flotilla that attempted to break the bridge. The prisoners taken in
this river battle were executed, including murder by pulling them
apart with the elephants. The massacre of these Cossack prisoners was
to keep the spirit of the army high and bellicose. At the same time
other Cossack flotillas attacked Ottoma shipping on the Black Sea,
including fighting large scale battles with the Ottoman navy (one
flotilla under Bohdan Chmielnicki, future hetman of Zaporozhian
Ukraine). While crossing the river, young sultan practiced
archery(his arrows were able to hit targets across the river) and
received news that his Crimean Tatar vassal, khan Djanibeg/Janibeg
Giray, and his 10,000 Tatars crossed the Dniester river and were
encamped awaiting the emperor's host.
On July 18th
the vanguard of Osman’s army marched away from the Danube. On the
28th of July a column of cavalry under Beylerbey Dylewar Pasha from mostly Kurdish Dyarbekir eyalet in the south-eastern of
Anatolia.
On August 16th the vanguard reached old
Polish camp at Cecora. There the entire army rested and mustered
before their final push towards Chocim on the Dniester River and its
Commonwealth defenders.
The army marching from Cecora camp on the Prut River to Chocim battlefield on the Dnieper River was set up as follows:
10,000 cavalry column from Rumelia and Anatolia commanded by Hussein Pasha.
After them, various
units of Wallachian and Moldavian vassals , charged with repair of
roads and building water crossings and managing terrain obstacles.
Next, marched the remainder
of units from Anatolia and the sultan’s Kapikulu janissary corps under Hussein Pasha, the great vizier.
After that ‘division’ marched sultan himself, with his corps of elephants and entire court, with the timariot cavalry and his spahis corps of Kapikulu army.
After the sultan’s
division marched the artillery, and then the entire train of wagons
and camels, and slaughter animals (oxen, cows, goats and sheep) and
spare horse herd.
The entire Ottoman host was screened by the
light cavalry, aware of the Cossacks bands that had been lurking
around in Moldavia since at least August 8. Hetman Borodwaka and his
Cossacks ruined the countryside between Jassy and the Polish border,
thus the Ottoman host marched across the despoiled and pillaged
country, putting strain on their supply lines and comforts.
Crimean Tatars fought the marauding Cossack bands and
larger units, and some of the fights were epic, the most memorable
were two encounter - the defense of some cave near the Prut River
by a small troop of Cossacks against the entire Ottoman army, as the
Tatars were reluctant to storm the cave full of firearms and
determined Cossack fighters; and the second the defense of about 200
Cossacks who dug pits and felled trees on the other side of the Prut,
across from the first fight. They fought the Ottoman might until the
darkness of the night, and then tried to make their escape. Only few
made it alive to the Polish side. But these and other fights delayed
Ottoman progress and caused waste to the country where the Ottomans
could have relied on getting supplies.(story of hetmans Borodawka and
Konaszewicz_Sahajdaczny conflict and murder during the August march
will be for anther time).
Finally, on September 2nd,
1621 about 3-4 miles from the Chocim Polish camp the vanguard of the
Ottoman forces was sighted.
Thus Osman II reached Chocim and
his army begun building their widely spaced camps and constructing
gun posts for their artillery, while he witnessed his chosen janissaries attack the Cossack camp.
The counting of numbers for this army could present a problem – already, in 1621 contemporary Polish sources noted the following accounting of Osman’s troops:
30,000 Spahis/sipahi,
20,000 Janissaries
60,000 Tatars (Crimeand and Budjak Nogai etc)
100,000 timariot troops and other troops. - in total: 201,000 soldiers [sci!].
Jan Wimmer (1061),
modern historian, cestiamted 100,000 Ottoman soldiers, including
15,000 Tatars.
Jerzy Teodroczyk(1984), another modern historian,
estimated 110,000 soldiers.
XVII century historians – French Ricaut and Turkish Ayna Ali- provided more precise description, and Polish historian Leszek Podhorodecki put down the following list fore the kapikulu, timariot, volunteers, vassals, artillery etc:
-Beylerbey of Anatolia Hassan Pasha – circa 14,000 (max 25,000)
-Beylerbey of Rumelia Jusuf Pasha – 18,000 (max, 22,000)
-Tayjar Bey Pasha of Aleppo sanjak – 2,000 (max 3,000)
-Beylerbey of Diarbekir Dylewar Pasha - 4,000 (max 10,000)
-Beylerbey of Bosnia Hussein Pasza – 7,000 (mac 14,000)
-sanjak of Tripoli – over 1,000
-Beylerbey of Syvash Ibansagly Hassan Pasha – 3,000 (6,000 max)
-Beylerbey of Karaman Mustapha Pasha – 2,000 (3,000 max)
-Sanjak of Marash under Abazy Pasha – 1,000
-Beylerbey of Damascus Nogai Pasha – 2,500 (5,000 max)
-Beylerbey of Caffa Cherkess Hussein Pasha – 2,500 (5,000 max)
-sanjak of Raqqa – 2,000
-volunteers from Dobrudja – 1,000
-various Ottoman officials’ retinues and nomadic vassals – 5,000
finally, Beylerbey of Buda Karakash Pasha – 5,000 (10,00 max) – that came to the sultan’s camp after the siege battle had already started.
So perhaps 55-60,000 to 70,000 – after all the losses from sickness, marching or even desertion.
Next the Kapikulu sultan corps–
8,000 spahis/sipahi corps
12,000 jannisary corps – commanded by Aga Mehmed Pasha
(a part of the kapikulu corps stayed behind, guarding crossings . And actually deserted during the march)
The artillery consisted of at least 62 guns, including 15 heavy ones (up to 55 punders) – managed by perhaps a less than a thousand soldiers and assistants.
The vassal
Tatars – according to Olgierd Gorka, Polish modern historian, -
10,000 Crimean Tatars under the khan, 5,000 Budjak and Dobrudja
Tatars under Kantemir Murza; and 1,000 Tatars of the Sultan guard.
Wallachains – under prinece Radu Minchea 6,000 to 7,000
Moldavians – unde Stefan Tomza circa 5,000.
Finally, all these
soldiers were provided for and were supplemented by the unknown
number of armed and unarmed camp servants and followers – perhaps
as many as 50,- 60,000 thousand men?
Plus thousands of pack
camels, horses, draft oxen, cows, sheep and goats, and probably
thousands of wagons and carts.
…
Perhaps it is worth noting that during the first large engagement, the janisaries attack on the Cossacks camp on September 2, 1621, the first Polish-Lithuanian officers killed during this hot fight were two Muslim Lithuanian Tatars - captain Bohdan from Zenowicz’ pulk and captain Czarowicz from the grand hetman’s pulk – these two captains or rotameister died fighting bravely and heroically in the defense of their king and country.
.
valete
ps
all image from Wiki Commons
Salvete Omnes,
One of the most important battles in Polish history, the one of Chocim (Khotyn) 1621, is not really celebrated in Poland and other former lands of the Polish-Lithuanian Commonwealth. But for these celebrations that took part last Saturday in Rzeszow, Poland.
so I would like to add some info about the Polish-Lithuanian Commonwealth army that mustered in the defensible war laager around the medieval Chocim castle on September 2nd, 1621 AD or at the beginning of a month long 'battle' between the hostile parties. It should be followed by another post about the Ottoman host.
the commander in chief :
Lithuanian grand hetman Jan Karol Chodkiewicz
three major components of the army:
-mercenary soldiers and their retinues, where appropriate
-the Zaporozhain Cossacks
-magnate and lesser lords private banners and companies with appropriate retinue and warmed camp followers.
Polish-Lithuanian Commonwealth army at Chocim had also several separate commands -
-Crown
-Lithuanian grand duchy,
these former armies were untied under one register.
-Zaporozhian Cossack
Now, as far as the total number of soldier there are two troop lists aka registers, that differ slightly as to the number of units and horses/portions(infantry), of the Crown and Lithuanian army divided into different types of units:
Register one Register Two
1. Winged hussars :
-53 banners or 8520 horses (paid for soldiers on paper) or - 70 banners or 8600 horses
2. Pancerny kozak calvary and lisowczyk banners
-66 or 8450 horses or -75 kozak cavalry or 7700 horse and 10 lisowczyk/1300horse
3. German reiter cavalry
- 10 companies/ 2160 horses or - 12 companies 1300 horse
4. regiments of German infantry
-5 regiments / 6450 portions or -6 regiments 6100 portions
5. Polish and Hungarian hajduk infantry
-29 companies/ 7600 portions or -30 regiments /8000 portions
all together
33180 horses and portions. or- 33000 horses and portions
Crown and Lithuanian army also included the camp followers, and some historians count to add about 30 to 35,000 armed camp followers from the hussar, kozak pancerny, reiter and infantry commanders' retinues to the total number of armed combatants. The actual numbers of paid soldiers were at least 10% smaller in fact or so it this thought.
The second important component consisted of the Zaporozhian Cossacks commanded by hetman Petro Konaszewicz-Sahajdaczny and it consisted of about 25-30,000 soldiers or portions(?)
So for the purpose of operational and tactical combat application this Commonwealth army was divided into 'pulk' or temporary divisions of various sizes -
1.prince Władysław Vasa - 10,180 horses and portions
2. Grand hetman Chodkiewicz - 4,600 horses and portions
3.voivode Lubomirski - 3,350 horses and portions
4.Maciej Lesniowski - 1,000 horses and portions
5.Jana Mikolaj Boratynski - 859 horses and portions
6.Mikolaj Zienowicz - 1,750 horses and portions
7.Aleksander Sapieha - 2,000 horses and portions
8.Piotr Opalinski - 1,600 horses and portions
9.Mikolaj Kossakowski - 1,300 horses and portions
10.Mikolaj & Prokop Sieniawski, 1,200 horses and portions
11.Stanislaw Rusinowski - 1,200 lisowski horse
in addition there were 2,650 horses and portions that were not included in these 'pulks', as they arrived separately into the war laager and thus not assigned to any division.
The army had circa 30 pieces of field artillery, only few of them heavier guns.
Zaporozhian Cossacks, with their separate camp extended along the river constituted a self-operating rather huge division ( we do not know how they might have been divided and operated other than they did have a 'pulk' organization too) - like I said experienced fighter, scholar and commander hetman Petro Konaszewicz-Sahajdaczny commanding.
From the very first day the Commonwealth army was not sufficiently provisioned with foodstuffs, horse fodder, munitions and especially gun powder. For some reason the river Dniester was not used to ship food and war supplies into this war laager. Which is interesting in itself since all Commonwealth large rivers were used as the shipping and trading highways, yet Dniester was no used to provide supplies to the fighting army.
to be continued
Valete
Salvete Omnes.
[Polish]
wrzesień z punktu widzenia historii naszej nie jest łatwym miesiącem na wspominanie - min. głownie dlatego, że wszyscy zdają się pamiętać li tylko klęskę i tragedię roku AD1939 (i całej wojny 1939-45 i późniejszego okresu partyzanckiej wojny z najazdem ZSRR i consortes), zapominając o wielkich przewagach naszych przodków i klęskach zadanych wrogom naszym w bitwach potkaniowych, walnych, zagonach i oblężeniach etc w epoce staropolskiej.
A właśnie w tym miesiącu przypada rocznica, i to okrągła bo czterysetna, jednej z najważniejszych i największych bitew epoki staropolskiej - Chocimia 1621AD, gdzie połączone armie Rzeczpospolitej i przy udziale kozaków zaporoskich zwycięsko starły się z samym sułtanem Osmanem II i całą potęgą Imperium Osmańskiego i jego wasali na terenie księstwa Mołdawii w warownym obozie wokół zamku i miasteczka Chocim nad Dniestrem (dzisiaj Ukraina).
Dzisiaj chciałbym zapoczątkować serie wypisów na temat tej pomyślnej bitwy, kampanii oraz jej uczestników zamieszczając tutaj opis wyposażenia pocztu husarskiego mości pana Stanisława Rusinowskiego z AD 1616, pocztu typowego do epoki, bo na 3 konie tj towarzysz i 2 pocztowych, - zaczerpnięty z książki Radosława Sikory pt 'Wypisy źródłowe do dziejów husarii' , strony 107-109- jednej z ważniejszych prac wydanych ostatnimi czasy dotyczących historii najpiękniejszej jazdy świata - naszej skrzydlatej husarii.
Poczet ten i inne poczty z roty husarskiej Jarosza Sienkiewicza idącej taborem pod Smoleńsk AD 1616, na wezwanie hetmana Jana Karola Chodkiewicza, zostały napadnięte i ograbione przez swawolne żołdactwo na grobli 'na strzelanie z łuku oddalonej' od miasta Hłusk w Wielkim Księstwie Litewskim.
„Towarzysza
pana Stanisława Rusinowskiego szkody:
parepę
pod nim postrzelono i zabito złotych pięćdziesiąt,
konia jezdnego postrzelono na powodzie złotych dwieście,
żywności wozów cztery, z rozmaitymi leguminami złotych pięćdziesiąt pięć,
wóz z czterema końmi siwymi, kosztowały konie złotych sto, za wóz kryty złotych dwadzieścia,
zbroi polerowanych z szyszakami trzy złotych sześćdziesiąt,
namiot turecki złoty pięćdziesiąt, zarękawia drobnego par dwie złotych pięćdziesiąt, strzelby różnych sztuk sześć,
złotych pięćdziesiąt, olstra z aksamitnymi workami cztery złotych osiem, koncerzy dwa złotych dziesięć,
siodeł husarskich trzy złotych trzydzieści, nagłówków trzy z uździeniczkami złotych pięć, kord złotych cztery,
półszorek nowy złotych osiem, puśliska dwoje złotych dwa, popręgi dwa kirem podszyte złotych dwa, delia czerwona,
pętlice czerwone, szlamami podszyta złotych czterdzieści, kurta czerwona falendyszowa,
pętlice złote, guzików złocistych trzydzieści złotych dwadzieścia,
guzów złocistych tuzinów pięć w cętki robionych złotych dwadzieścia pięć.
Rekognicyja do wojska na złotych dwadzieścia pięć, tamże i listy rozmaite i oblig tamże do wojska
na koń sto pięćdziesiąt litewskich, chusty białe złotych dwadzieścia, czapka falendyszu czerwonego misiurka,
w niej wyłogi sipskie złotych sześć falendyszu czerwonego łokci sześć, złotych osiemnaście,
lazurowego[falendyszu] łokci trzy złotych dziewięć, butów safianowych z ostrogami par sześć złotych sześć,
pościel, materace, kołdra, płotek, wały, poduszki atłasowe złotych pięćdziesiąt, welense trzy złotych dwanaście,
szuflada z ładunkami, prochami, formami, ołowiem z bastrumentami i drobiazgami rozmaitymi żelaznymi złotych dwadzieścia,
korzenia za złotych dziesięć, kobiercy tureckich trzy złotych dwadzieścia cztery, magierka preszburska złotych trzy.
Stajenne rzeczy, koce, prześcieradła, deki, kulany, wyciągacze, popręgi, kantary, uździeniczki, rynkgorty, zgrzebła i
insze drobne stajenne rzeczy złotych dwadzieścia, sukna brzezińskiego łokci piętnaście złotych cztery,
kuchenne rzeczy złotych dziesięć, czeladnych rzeczy osiem sukni pachołków, chusty białe, kożuchy, koców złotych czterdzieści.”
W toku prywatnej korespondencji z dr Radosława Sikory na temat wielkości pocztu mości pana Rusinowskiego, otrzymałem taką informacje co do składu tego pocztu, którą poniżej zamieszczam i za którą dziękuję:
'Poczet ten posiadał: 1 towarzysza, 8 czeladników (z tego 2 pocztowych i 6 luźnych), 5 wozów.
Prawdopodobnie 12 koni do wozów, 2 konie dla towarzysza (parepa i jezdny), 2 konie dla pocztowych, 1 koń dla luźnego (17 koni).'
wygląd pocztu zilustrowałem taką oto grafiką specjalnie wykonaną na te okazję -
Valete
Salvete Omnes,
[in Polish]
zbliża się szybkimi krokami wrzesień i rocznica rozpoczęcia oblężenia albo bitwy obronnej wokół zamku w Chocimu nad Dniestrem połączonych armii Rzeczpospolitej Obojga Narodów dowodzonych przez hetmana wielkiego litewskiego J. K.Chodkiewicza(po jego śmierci przez Stanisława Lubomirskiego (herbu Szreniawa bez Krzyża) przy obecności królewicza Władysława, a kozacy zaporoscy przez swego hetmana Piotra Konaszewicz Sahajdacznego), z armia Imperium Osmańskiego sułtana Osmana, młodzieńca wspomaganego przez swych doradców i dowódców.
Dr Przybył gości u Sebastiana Pitonia, gdzie opowiada wokół wojny z Porta Ottomańską i problemie kozactwa zaporoskiego, tak źle rozegranego przez włodarzy ówczesnej Rzeczpospolitej, przy koncertowej grze naszych ówczesnych wrogów.
I finałowy film to wywiad a może prawie monolog mego druha dr Radosława Sikory, który opowiada o potrzebie chocimskiej AD 1621 w kontekście militarnym
miłego słuchania i/lub oglądania.
Valete
