Friday, March 13, 2020

Wespazjan Kochowski - Nagrobek Koniowi

Salvete omne,
[in Polish]
Wespazjan Kochowski herbu Nieczuja gościł już na moim blogu -

a dzisiaj krótki wiersz mistrza barokowego pióra, który przecież był walecznym rycerzem sarmackim i obrońcą Ojczyzny epoki rebelii Chmielnickiego i Potopu a także stronnikiem marszałka Lubomirskiego stając min w bitwie pod Mątwami, który w tym wierszu nieco naśladuje mistrza Jana Kochanowskiego.


Nagrobek koniowi
J.m. panu Mikołaja Raszkowskiego*

Tu pod tym słupem leży koń  łysocisawy
Jeżeli który zgodny do Marsowej sprawy.
Za fraszkę Bellerofont i Pegazus lotny,
Przeszedł  ich dzielny rumak, rączy i obrotny.
Namniej mu bieg, i praca, trudy nie szkodziły,
W potrzebach szczęścia pełen, na podjazdach siły.
Nakoniec tu dla pana swej miłości
Ochwatem zamorzony, martwe złożył kości.

Nota bene 'łysina' to albo łysina podługowata (ang. Blaze) - odmiana na głowie końskiej, która jest podłużną białą plamą idącą od czoła aż pomiędzy nozdrza, albo idąc definicją Wincentego Pola  zwana łysina szeroką(ang. Bald face)- plama mogła sięgać i przechodzić za oczy czy brwi etc (  ta ostatnia nie była pochwalana przez autora Hippiki Dorohostajskiego ani przez piszącego ponad dwa wieki później Pola).

ze zbioru - Epigramata Polskie, czyli po naszemu fraszki.
przy okazji piękna ilustracja do wydania poezji mości Wespazjana (z FBC Polona) u stop poety grającego na lutni kirys i kopia husarska z proporcem, koncerz, sajdak i łubie oraz tarcza.


 *zdaje sie, ze herbu Sas

Valete
ps
zdrowia życzę wszystkim podróżnikom netowym i czytelnikom mojego bloga

No comments:

Post a Comment